Art na Zielonej Wyspie

nadzieja

artolino — Thu, 14 May 2009 10:56:58 +0000

Nadzieja. Bo jej nie ma albo brakuje i Wam i mnie. Szczególnie pozdrawiam ludzi w Kole: Marcina i Anię (co by się nie dawali), Roberta (co by ruszył z sobą) i Magdę (co by siłę miała na to wszystko), Kasię (co by dbała o siebie bo reszta się ułoży), Łukasza (co by ruszył z pubem i nie tracił entuzjazmu). Nadziei Wam trochę podsyłam i sobie samemu bo też mi trza. Załączam nadziejną muzę :

Raz, Dwa, Trzy – „Jutro możemy być szczęśliwi”

Raz, Dwa, Trzy – „W wielkim mieście”

Raz, Dwa, Trzt – „Trudno nie wierzyć w nic”

no cóż…

artolino — Wed, 13 May 2009 11:04:27 +0000

Nie piszę, bo nie bardzo mam głowę. Tak, nadal nie pracuję i w tej sprawie zmian nie ma. Jakieś półtora tygodnia temu mieliśmy też w domu bandytę, który schlany rozbił łazienkę grożąc ludziom. Miałem ranną rękę, niegroźnie ale jednak. Było zamieszanie i próby pobicia. Jeśli właściciel będzie próbować oskarżać niewinnych ludzi i skłonić do pokrycia kosztów napraw powiem co widziałem i żeby wezwał policję… Najśmieszniej, że gnój który to zrobił kiedyś tu mieszkał, chodzi po ziemi i pewnie się śmieje… nie chce mi się pisać, nie chce mi się mówić… chcę się skupić na znalezieniu pracy…

muzyczne wspomnienia…

artolino — Fri, 01 May 2009 14:31:34 +0000

Kaczmarskiego Jacka „Nasza Klasa” wlaśnie mi przeleciała w głośniczkach komputera, z radiowej Trójki. A poniżej nagranie to i kilka innych…muzyczne wspomnienia.

Myslovitz: „Chciałbym umrzeć z miłości”

T.Love: „Warszawa”

1 maja

artolino — Fri, 01 May 2009 09:45:01 +0000

Dziś 1 maja. Zbudziłem się z bólem głowy, raczej niewyspany bo szedłem spać o 2 w nocy. 6 rano a za oknem wspaniały świt czasem choć na krótko robi się tak pięknie… po paru minutach szaro, buro, deszcz, zimno…

szukam, szukam…

artolino — Thu, 30 Apr 2009 19:11:57 +0000

Szukam, szukam, wysyłam, wysyłam CV i na razie niewiele się dzieje… za to na moje ogłoszenia na darmowych stronach odpowiadają wszelkiej maści kołowaci, którzy szukają jeleni do MLM biznesów, sprzedaży bezpośredniej, biznesów domowych itp. itd. …

Jutro 1 maja, Święto Pracy… hmm o ironio. W końcu coś gdzieś musi zaskoczyć. W tv polskiej o tym , że w kraju majówki, 25 stopni ciepła i ogólnie do przodu. Nawet irlandzki operator komórek o2 wysyła smsy po polsku „zadzwoń do rodziny w Polsce! czas majówek…”

Doradca w sprawie pracy

artolino — Thu, 23 Apr 2009 15:02:47 +0000

Pogoda słaba od samego rana, z nieba leci kapuśniak i wszystko moknie… Dziś w Clondalkin w LESN (Local Employment Services Network) miałem spotkanie z panią „employment mediator” czyli coś jak doradca w sprawie pracy. Pani rzuciła trochę światła na pewne sprawy np. podpowiadając mi, że do prac typu warzywniak na rogu powinienem zmienić CV na coś bardziej zjadliwego, inaczej to które mam wyląduje w koszu od razu. Jakie to optymistyczne, najpierw człowiek się stara żeby to głupie CV było jak najlepsze a potem trzeba je okroić i uformować żeby było zjadliwe i nadawało się do mniej ambitnych prac… Pani z rozbrajającym uśmiechem informuje mnie, że wszyscy teraz szukają każdej i jakiejkolwiek pracy, która dostarczy natychmiastowej gotówki i pozwoli przeczekać. Dostaję następny termin za 2 tygodnie, spotkanie z drugą panią, która ma przeprowadzić ze mną tzw. „mock interview” czyli udawaną rozmowę o pracę, ona będzie pracodawcą a ja ubiegającym się wszystko po to by wybadać jak odpowiadam, jak się zachowuję podczas rozmowy, żeby określić mocne i słabe strony itd. – dobre i to, zawsze się przydaw wiedzieć o sobie trochę więcej i otrzaskać się choćby w ten sposób z tym co i tak mnie czeka. Być może do tego czasu coś się wydarzy, znajdę pracę albo tysiąc Euro na ulicy

Jeszcze przed tym spotkaniem w lokalnym biurze FAS (to lokalny Urząd Pracy) dowiedziałem się, że prace z tzw. „Community Employment Scheme” to prace dotowane przez państwo i dotyczą tylko tzw. ludzi trwale bezrobotnych, któzy są na długotrwałym bezrobociu, pobierają zasiłki, pochodzą ze środowisk nieuprzywilejowanych itd. Ja się do takich nie zaliczam, choćby przez fakt że jestem w Irlandii od miesiąca, nie pobieram zasiłków bo mi nie przysługują itd. Praca, którą więc znalazlem (coś jak osoba która informuje innych Polaków o możliwościach korzystania z usług medycznych w Irlandii) nie jest dla mnie… nawet jeśli teoretycznie na to miejsce nikt się nie zgłosi, stanowisko zostaje zamknięte i tyle… błędne koło wg mnie, bo ogranicza dostęp do stanowisk dla innych.

Przed budynkami Social Welfare (to tu wydaje się wszelkie zasiłki) od samego rana na deszczu stoi długa na jakieś 150m kolejka…

Przyszła mi znów do głowy Tracy Chapman: Talkin’ bout a revolution

Czy nie wiesz, że
Oni gadają o rewolucji
i to brzmi jak szept…

Gdy tak stoją w kolejkach do opieki społecznej
Płączą na progu armii zbawienia
Tracą czas w kolejkach bezrobotnych
Siedząc i czekając na awans

Czy nie wiesz, że
Oni gadają o rewolucji
i to brzmi jak szept…
Biedacy powstaną
i odbiorą swoją część
Biedacy powstaną
i wezmą co ich jest

Czy nie wiesz
Lepiej biegnij, biegnij, biegnij…
Powiedziałam, lepiej uciekaj…

W końcu role się odwrócą
Gadają o rewolucji, rewolucji, rewolucji…

W kolejce do Londis

artolino — Wed, 22 Apr 2009 21:53:25 +0000

Dziś postanowiłem wybrać się złożyć swoje CV do bardzo ambitnej pracy sprzedawcy w sklepie sieci Londis (nie żebym coś miał do pracy sprzedawcy). Ambicje czas było schować do kieszeni i zmierzyć się z rzeczywistością. A rzeczywistość okazuje się być zaskakująca jeśli nie przerażająca… Załączam zdjęcia i filmik, który ktoś zrobił i wrzucił na You Tube (dla uważnych, z serii „Wytęż Wzok” w 2 minucie 30 sekundzie widać mnie w kolejce na filmiku…). Jak to sie zaczęło? w sklepach Londis w witrynach pojawiły się ogloszenia, że potrzebny im personel (wymagania: zaawansowany angielski, osoba dynamiczna i elastyczna oraz z doświadczeniem), ogłoszenia wisiały jedynie w witrynach, zero informacji na stronie www Londis’a czy innych miejscach. „open interview” czyli otwarta rozmowa kwalifikacyjna o prace dla każdego miała być o godzinie 18:00. Byłem w okolicy około 17:30, i z początku nie skojarzyłem że kolejka ludzi czeka właśnie w tym celu… ustawiłem się grzecznie w kolejce, tak długiej że wszedłem po 3 godzinach… ochroniarz przy drzwiach powiedział mi, że chodzi o 200 miejsc pracy. Chłopak, który mnie przepytywał już u góry powiedział, że chodzi o pracę w Lucan na zachód od centrum Dublina. Nie mogę znaleźć żadnych danych oficjalnych (na miejscu było sporo fotoreporterów i ekipa telewizji RTE ) wg moich odczuć, tego co widziałem i „na oko” mogło być tam ze 2 tysiące ludzi, może nawet więcej, kolejka na oko około 250-300 metrów zawijała się z St Stephens Green North na Grafton Street. Właśnie znalazłem artykuł z Independent: Throwback to the ’80s as hundreds queue for jobs („Setki w kolejce po pracę, powrót do lat 80-tych”) – w skrócie artykuł o tym, że kolejka przypomina te z lat 80-tych. Wiadomość ze strony telewizji TV3: Thousands queue for jobs at Londis („Tysiące w kolejce po pracę w Londis”).

Poniżej filmik znaleziony na YouTube:

22 kwietnia

artolino — Wed, 22 Apr 2009 07:47:11 +0000

Dziś jadę do Dublina w sprawie pracy. Robią tzw. „open interview” żeby znaleźć pracowników do sklepu sieci Londis - coś jak nasza Żabka, trochę większe. Zastanawiam się czy ma to sens, czy też przyjdą setki ludzi i ktoś zrobi selekcję naturalną… (ty się nadajesz, a ty otwórz buzię…)

Wyjechałem z Polski z chęcią ucieczki od wszechobecnych wiadomości o kryzysie. I wpadłem do miejsca gdzie mówi się o tym jeszcze częściej a gdziekolwiek zajrzę czy wyślę CV, pracy NIE ma…

Gdzieś musi być, bo w końcu jakoś się to wszystko tu kręci. Kwestia jak znaleźć tych, którzy zatrudnią właśnie mnie…

Jutro mam spotkanie z panią, która jest „employment mediator” czyli takim doradcą od pracy w Clondalkin Local Employment Service. Tutaj ich strona ogólnoirlandzka. Mam nadzieję, że pani mediator rzuci inne światło na pewne sprawy i może jakoś pchnie moje szukanie pracy do przodu.

Zacznij od nowa… Start all over…

artolino — Fri, 17 Apr 2009 14:04:53 +0000

Żeby nie było, że Tracy Chapman dołuje, bo nie dołuje – ale to moje zdanie. Utwór New Beginning < tutaj tekst oryginalny. A poniżej clip + moje tłumaczenie. Fajny kawałek na doły, na humory, na deprechę, na problemy, na muchy w nosie… start all over, zacznij od nowa…

Cały świat się rozwalił i nie warto go naprawiać

Czas zacząć od nowa, wymyśleć nowy początek

Za dużo bólu, za dużo cierpienia

Postanówmy zacząć od nowa i stworzyć nowy początek

Nie zrozum mnie źle, kocham życie i uwielbiam żyć

Ale kiedy się budzisz, spoglądasz na wszystko i wszystko idzie źle

Widzisz potrzeba nam go zmienić, ten świat co ma za mało Happy Endów

Możemy postanowić, że zaczniemy od nowa, nowy początek

zacznij od nowa, zacznij od nowa, zacznij od nowa…

Świat rozwalił się na kawałki i cząstki

Które kiedyś były złączone w całość

A teraz za wielu jest osobno – za dużo nas rozdzieliło

Możemy jednak postanowić, że zaczniemy od nowa, nowy początek

zacznij od nowa, zacznij od nowa, zacznij więc od nowa…

Możemy złamać to błędne koło, przerwać ten łańcuch

Możemy zacząć na nowo, w nowym początku

Możemy się nauczyć, i uczyć innych

Możemy dzielić się mitami, marzeniami, modlitwą

Możemy działać lepiej

Zmienić nasze życie i nasze ścieżki

Stworzyć nowy świat i

zacząć na nowo, zacząć od początku, zacznij na nowo…

Musimy zrobić nowe symbole

Nowe znaki

Nowy język

I z ich pomocą od nowa zdefiniujemy świat

I zaczniemy od nowa, zacznij więc od nowa, zacznij od nowa…

małe dołki… a w radio Tracy Chapman

artolino — Fri, 17 Apr 2009 12:12:52 +0000

Człowiek się czasem budzi i ma małe dołki… pada deszcz i wieje od paru dni. Czuję się jakbym miał coś jak mini depresję sezonową choć tu podobno sezon nie mija… Właśnie w radio leciała piosenka Tracy Chapman, którą bardzo lubię… Dla wszystkich trochę podłamanych, dla szukających pracy itd. itp. poniżej wideoklip i moje swobodne tłumaczenie piosenki:

Masz szybkie auto

A ja chcę bilet gdziekolwiek

Może się dogadamy

Może razem gdzieś dotrzemy

Gdziekolwiek indziej będzie lepiej

Zaczniemy od zera nie mając nic do stracenia

Może coś zbudujemy

Ale ja osobiście nie mam nic do udowodnienia

Ty masz szybkie auto

A ja mam plan jak nas stąd wydostać

Pracuję w sklepie za rogiem

Udało się trochę zaoszczędzić grosza

Nie będziemy musieli jechać daleko

Przekroczyć granicę i dostać się do miasta

Oboje znajdziemy pracę

I w końcu dowiemy się co to znaczy żyć

Mój stary ma problem

Żyje sobie z butelką i tyle

Mówi, że jego ciało jest za stare na pracę

A ja mówię, że jego ciało jest zbyt młode by tak wyglądać

Mama odeszła do niego

Chciała od życia więcej niż mógł jej dać

Powiedziałam, że ktoś musi się nim zająć

Rzuciłam więc szkołę i tyle

Masz szybkie auto

Czy dość szybki żeby odlecieć

Musimy podjąć decyzję

Wyjeżdżamy wieczorem albo będziemy tak żyć i umrzemy tak samo

Pamiętam jak jechaliśmy Twoim samochodem

Szybkość taka, że czułam się jak pijana

Światła miasta przed nami

I było miło jak otoczyłeś mnie ramieniem

Miałam uczucie, że gdzieś przynależę

Miałam uczucie, że mogę być kimś, mogę być kimś

Masz szybkie auto

Jeździmy sobie dla zabawy

Ty nadal bez pracy

A ja w markecie na kasie

Wiem, że będzie lepiej

Znajdziesz pracę a mnie awansują

Wyprowadzimy się z dziury

Kupimy duży dom na przedmieściach

Pamiętam jak…

Masz szybkie auto

A ja pracę by płacić nasze rachunki

Pijesz w barze po nocach

Więcej widujesz przyjaciół niż nasze dzieciaki

Zawsze miałam nadzieję na lepsze

Myślałam, że razem to znajdziemy

Nie mam już planów, zmierzam donikąd

Weź więc swój samochód i po prostu jedźmy
Pamiętam jak….

Masz szybkie auto

Czy dość szybki żeby odlecieć

Musimy podjąć decyzję

Wyjeżdżamy wieczorem albo będziemy tak żyć i umrzemy tak samo